| تا به رخسار تو نگه کردم | عیش بر خویشتن تبه کردم | |
| تا ره کوی تو بدانستم | بر رخ از خون دیده ره کردم | |
| تا سر زلف تو ربود دلم | روز چون زلف تو سیه کردم | |
| دست بر دل هزار بار زدم | خاک بر سر هزار ره کردم | |
| کردگارت ز بهر فتنه نگاشت | نیک در کار تو نگه کردم | |
| گنه آن کردم ای نگار که دوش | صفت روی تو به مه کردم | |
| عذر دوشینه خواستم امروز | توبه کردم اگر گنه کردم |