قسمت دوم

هزاران غم بدل اندوته دیرم		هزار آتش بجان افروته دیرم
بیک آه سحر کز دل برآرم		هزاران مدعی را سوته دیرم

□

بیته گلشن به چشمم گلخن آیو		واته گلخن به چشمم گلشن آیو
گلم ته گلبنم ته گلشنم ته		که واته مرده را جان بر تن آیو

□

غم عشقت ز گنج رایگان به		وصال تو ز عمر جاودان به
کفی از خاک کویت در حقیقت		خدا دونه که از ملک جهان به

□

سر سرگشته‌ام سامان نداره		دل خون گشته‌ام درمان نداره
به کافر مذهبی دل بسته دیرم		که در هر مذهبی ایمان نداره

□

امان از اختر شوریده‌ی مو		فغان از بخت برگردیده‌ی مو
فلک از کینه ورزی کی گذاره		رود خون از دل غمدیده‌ی مو

□

بروی ماهت ای ماه ده و چار		به سرو قدت ای زیبنده رخسار
که جز عشقت خیالی در دلم نی		بدیاری ندارم مو سر و کار

□

نهالی کن سر از باغی برآرد		ببارش هر کسی دستی برآرد
برآرد باغبان از بیخ و از بن		اگر بر جای میوه گوهر آرد

□

غمت در سینه‌ی مو خانه دیره		چو جغدی جای در ویرانه دیره
فلک هم در دل تنگم نهد باز		هر آن انده که در انبانه دیره

□

کشم آهی که گردون پر شرر شی		دل دیوانه‌ام دیوانه‌تر شی
بترس از برق آه سوته دیلان		که آه سوته دیلان کارگر شی

□

شبی ناید ز اشکم دیده تر نی		سرشکم جاری از خون جگر نی
شو و روجم رود با ناله‌ی زار		ته را از حال زار مو خبر نی