| عکس هر مویت، ای بت رعنا | در دماغم رگی است از سودا | |
| از وصال قد تو ای دلدار | نیست جز گیسوی تو برخوردار | |
| فرق کردن به چشم سر نتوان | موی فرق تو را، ز موی میان | |
| شد دلم، تا شدم گرفتارت | به طمع طرههای طرارت | |
| موی زلفت فراز عارض خوش | سوخت ما را، چو موی در آتش | |
| ای ربوده دلم به پیشانی | الحق آن نیز هم به پیشانی | |
| نور ماه است، یا شعاع جبین؟ | شمع پروانه سوز؟ یا پروین؟ | |
| مانده زان غمزه در شگفتم من | هست بیمار و مست و مردافکن | |
| رخ تو خسته جان تواند دید | چون بدین دیده آن تواند دید؟ | |
| لب لعلت، که روح بخش دل است | برگ گل از لطافتش خجل است | |
| عاشقان تو پاکبازانند | صید عشق تو شاهبازانند |