| گر چه بربود عقل و دین مرا | بد مگویید نازنین مرا | |
| گوشش از بار درد گران گشتست | نشنود نالهی حزین مرا | |
| آخر ای باغبان یکی بنمای | به من آن سرو راستین مرا | |
| دست در گل همی زنم لیکن | خار میگیرد آستین مرا |
| گر چه بربود عقل و دین مرا | بد مگویید نازنین مرا | |
| گوشش از بار درد گران گشتست | نشنود نالهی حزین مرا | |
| آخر ای باغبان یکی بنمای | به من آن سرو راستین مرا | |
| دست در گل همی زنم لیکن | خار میگیرد آستین مرا |